Herfstig

Zaterdag 16 september

Glimmende pompoen

het is de laatste weken goed te merken dat de herfst er aan zit te komen (op het moment van schrijven is het zelfs al zover :-). We worden nat tijdens het werk, de groenten glimmen door het regenwater (zie hiernaast) en sommige planten beginnen ook de slinken. Je ziet dus echt dat de natuur zich ook aan het voorbereiden is op het najaar. Dat merk je met name ook omdat bijvoorbeeld de pompoenen allemaal veel zichtbaarder worden. Dat is deels te danken aan de felle oranje kleur maar ook aan het feit dat de planten nu ineens een stuk ‘opener’ zijn.

Open gegroeide pompoen.

Maar voor een tuinder hoort dat er natuurlijk ook gewoon bij. De afgelopen week hebben we zelfs wel een forse mijlpaal bereikt. Want het achterste deel van het veld dat we nu in gebruik hebben is nu weer echt kaal.

leeg veld…

Althans, ontdaan van alle hoog opgelopen onkruid en van veel van het platgetrapte graan.  De mannen en vrouwen met de zeis hebben dus goed werk verricht. En alles wat er met de zeis is gemaaid is ook opgeruimd en naar onze composthoop gebracht. Een stevige klus maar toch mooi dat we dat weer hebben gedaan.  Lees verder

Tuin op orde, prettig ritme

Zaterdag 2 september

Even een reactie op het vorige bericht van 26 augustus. Daarin heb ik het over ‘in herhaling vallen’. In de mailing die we ieder week naar de vrijwilligers sturen werd dat uitgelegd als “we komen in een stabiel ritme terecht van een aantal wekelijks terugkerende handelingen zoals courgettes oogsten, maaien en onkruid verwijderen”. Beter verwoord kan het niet, want dat is het inderdaad. Want dat is ook de manier waarop je de tuin op orde houdt.

Belangrijk daarbij is ook dat we wat er rondom de kweekbedden gebeurd ook in toom houden. En wel om twee redenen. Om te beginnen gaat het om de toegankelijkheid. De bedden liggen tussen gras en onkruid en als dat te hoog wordt kunnen we niet goed meer bij de bedden komen. En ook de toegang paden moeten we op orde houden. Dat betekent dus: maaien. We hebben nu dan eindelijk een handmaaier gekocht om in ieder geval iets makkelijker de wat grotere stukken die nog niet tot meters hoog zijn op geklommen te kunnen onderhouden. Blijft zwaar werk maar het is in ieder geval al weer een stuk beter dan alleen maar met de hand eruit trekken.

Voor het hogere onkruid hebben we dus de zeis. Inmiddels ook gesignaleerd: vrouwen met de zeis. Dus niet meer zeggen dat dit een mannen ding is :-). Ook dat is een kwestie van routine opbouwen, met als gevolg dat dat best goed gaat nu.

Dus: tuin op orde! Lees verder