Tuin op orde, prettig ritme

Zaterdag 2 september

Even een reactie op het vorige bericht van 26 augustus. Daarin heb ik het over ‘in herhaling vallen’. In de mailing die we ieder week naar de vrijwilligers sturen werd dat uitgelegd als “we komen in een stabiel ritme terecht van een aantal wekelijks terugkerende handelingen zoals courgettes oogsten, maaien en onkruid verwijderen”. Beter verwoord kan het niet, want dat is het inderdaad. Want dat is ook de manier waarop je de tuin op orde houdt.

Belangrijk daarbij is ook dat we wat er rondom de kweekbedden gebeurd ook in toom houden. En wel om twee redenen. Om te beginnen gaat het om de toegankelijkheid. De bedden liggen tussen gras en onkruid en als dat te hoog wordt kunnen we niet goed meer bij de bedden komen. En ook de toegang paden moeten we op orde houden. Dat betekent dus: maaien. We hebben nu dan eindelijk een handmaaier gekocht om in ieder geval iets makkelijker de wat grotere stukken die nog niet tot meters hoog zijn op geklommen te kunnen onderhouden. Blijft zwaar werk maar het is in ieder geval al weer een stuk beter dan alleen maar met de hand eruit trekken.

Voor het hogere onkruid hebben we dus de zeis. Inmiddels ook gesignaleerd: vrouwen met de zeis. Dus niet meer zeggen dat dit een mannen ding is :-). Ook dat is een kwestie van routine opbouwen, met als gevolg dat dat best goed gaat nu.

Dus: tuin op orde!

En dan is er uiteraard ook nog wel weer het een en ander te oogsten. De snijbieten is in ieder geval ook een kleurrijk geheel. Zie de foto hiernaast,

En nog altijd verbazingwekkend veel courgettes. Het is inmiddels een kwestie geworden van uitdelen aan kennissen, vrienden, collega’s etc.

In de tussentijd groeit en bloeit ook al het andere door. Soms is dat bloeien dan weer niet de bedoeling (broccoli) maar de spinazie en sla komen al weer flink boven de grond en zoals we in het vorige bericht hebben gezegd: ook de spruiten beginnen zichtbaar te worden!