Vallen we in herhaling?

Zaterdag 26 augustus

Vallen we in herhaling? Ja, dat is eigenlijk wel zo. Om te beginnen is het werk in de Proevtuin zeker een kwestie van veel handelingen herhalen. Niet dat het saai wordt, maar veel komt natuurlijk regelmatig terug. Soms wekelijks (courgettes oogsten, onkruid verwijderen), soms over langere perioden (zaaien, oogsten). Maar ik ben ook bang dat het voor deze blog een beetje begint op te gaan. De korte samenvatting is dus:

  • Oogsten: weer meer courgettes, waaronder een aantal gele.
  • Zaaien: spinazie.
  • Maaien met de zeis

Maar er wel degelijk meer te vertellen….

Want groente verbouwen is voor ons, de vrijwilligers van de Proevtuin, ook nog steeds een ontdekkingstocht. En die ontdekkingstocht is er ook een van herhalen en van niet herhalen. We zijn nu aan het einde van de zomer aangeland en dat betekent: vooruitkijken naar komende maanden en naar volgend jaar. Plannen maken. Wat ging dit jaar goed, wat vonden we lekker en wat minder enz, En hoe krijgen we het voor elkaar om volgend jaar nog meer grond te gebruiken? Om te beginnen natuurlijk ook met meer vrijwilligers, dus jullie zijn welkom!

Maar ook naar de iets kortere termijn moeten we natuurlijk kijken. Zoals gezegd, we zaaien nog steeds zo laat in de zomer, want sommige gewassen kunnen echt wel tegen de nazomer. En de spruiten doen het bijvoorbeeld goed. Daar beginnen de eerste knopjes in zichtbaar te worden. Ik moet daarbij dan ook altijd denken aan een tweetal schilderijen die bij mij aan de muur hangen. Een daarvan een een studie van spruitenplanten. En die studie is door de betreffend schilder gebruikt in een ander schilderij.

Zo gedetailleerd als deze kunstenaar naar een dergelijke plant kijkt heb ik het eigenlijk tot voor kort nooit gedaan. Maar ik ga het nu dus bij de spruiten wel meer in de gaten houden.

De broccoli, ook een groente die het in de herfst zou moeten doen, is een beetje een zorgenkindje aan het worden. Grote planten, maar weinig ‘roosjes’. En deze week lijkt het helemaal anders te lopen omdat het ineens bloemen zijn geworden. Gaan we daar nog van oogsten?

Wat onze plannen voor volgend jaar betreft: het blijft onze ambitie om ook de andere helft van ons veld in gebruik te nemen. Dat wordt nog wel een uitdaging: veel hoog onkruid dat weg moet en vervolgens veel grond dat omgeploegd moet worden. En we moeten het uiteraard dan onkruid vrij zien te houden en ook de paden tussen de bedden begaanbaar houden. Ambitieus, maar we gaan het zien.We hebben deze week in ieder geval ook met een geleende (!) handgrasmaaier een begin gemaakt met het maaien van de paden tussen de bedden. Dat ging moeizaam, is nog steeds hard werken maar lijkt wel een oplossing voor het onderhoud. Alleen dan met een maaier die geschikter is voor de oneffen grond waarmee we op dit moment te maken hebben. Het is immers alles behalve een gazon als een biljartlaken zoals je die in veel tuinen ziet (in het gunstige geval).

In ieder geval willen we minder in de situatie terechtkomen zoals dit weekend: om de fruitboompjes die we begin dit jaar hebben geplant weer een beetje vrij te krijgen door in de directe omgeving het onkruid te kortwieken, was het nodig om eerst met de zeis een baan te maken om bij de bomen in de buurt te komen. Daar waren overigens een paar fazanten minder blij mee, die hielden zich in dat hoge struikgewas schuil :-).