Zaaien om te oogsten … wat de natuur doet voor ons

Zaterdag 29 april 2017

Het werken in de Proevtuin was de afgelopen weken best wel fysiek. Dat hoort er natuurlijk ook bij, een beetje hard werken is ook niks mis mee. We hebben het al over onze zaterdagse workout in de tuin … in ieder geval voor de schrijver dezes :-).

Maar het wordt nu langzaam minder wat het spitten betreft. Een stukje waar we vorig jaar al de nodige stukjes, verschillende gewassen hebben gekweekt hebben we nu omgespit en voorzien van gaas waartegen stam gewassen kunnen groeien (zie verder). En waar we 2 weken geleden de sla hebben gezaaid hebben we nu ook nog ‘even’ een kweektunnel geplaatst. Dat lukte vorige week dus niet door ‘omstandigheden’ 🙂 maar nu was het gelukkig toch gelukt. Vastzetten doen we met de stenen die we vinden … tijdens het spitten kom je namelijk van alles tegen in de grond.

Maar soms wordt je er ook wel een beetje filosofisch van. Gisteren hebben we de grond rijp gemaakt om capucijners (blauwschokkers) en stamdoperwten te zaaien. En als je dan een klein filmpje ziet (mijn iPhone staat blijkbaar zo afgesteld dat bijen iedere foto die ik neem een klein filmpje wordt, dat werkt alleen in de upload naar deze site niet) dan besef je ineens dat zo’n kleine handeling als een gaatje-maken-met-je-vinger gevolgd door het neerleggen-van-een-erwt-in-het-gaatje en het toedekken-van-het-gaatje uiteindelijk zal leiden tot nieuw leven in de vorm van een plantje. Een plant(je) dat voedsel oplevert en weer nieuwe zand voor de volgende oogst. Mooi hè die natuur?

En de ooievaars broeden rustig door …